باران تند چماق و خبر...

غرق،در

سیلاب بی دریغ دروغ و دغل...          

گمگشته،

از لابلای سطور گیج این شاهراه های بی سر و ته،

چراغ روشن دکانشان را یافتم.

ـ پناه نه...

             مطاع نه...

                          نشانی توانم گرفت...!؟

داخل شدم.

ـ دکان نگو...!

بازار شکلک و شمایل و اشباح...

جملگی،گنگ و گیج و چماق بدست...

گرد دکان مه زده در قیژ و واژ...

میرفتند و می آمدند و

                           (درق...)

                                     با چماق،

محکم به فرق خویش میکوفتند.

ـ بودی ...میامدی ...ای کاش میدیدی...!

خندان و مست،

از اثر ضرب واپسین...

بر دست خویش، بوسه و

با هم چماق

                را طاق

                         میزدند...